Geen feest met bevrijding

Jarenlang zuchten onder de bezetting, een flink deel van het dorp afgebroken zien worden door de Duitsers, driekwart van de bevolking geëvacueerd naar andere landsdelen of de Arbeitseinsatz, en dan breekt het moment van de bevrijding aan. Feest? Niet in Castricum. Eerst moest een gebouw met tientallen tot de tanden gewapende leden van de Hitlerjugend ontruimd worden. En één dag na de capitulatie werd een boer doodgeschoten door een Duitse wachtpost. Helemaal geen feest dus in Castricum, althans niet tot de eerste Canadezen zich vertoonden. Die jochies van de Hitlerjugend waren er immers nog en ze waren niet alleen gewapend, maar ook erg nerveus. De illegaliteit waarschuwde de Castricummers om zich vooral rustig te houden tot de Duitsers weg waren. Niet iedereen deed dat en dat kostte een leven. Boer Cor Beentjes was het allang zat, al die palen in zijn land. Die waren er door de Duitsers in gezet om landingen van geallieerde zweefvliegtuigen te hinderen. Hij vroeg aan een Duitse wachtpost op 7 mei - één dag na de capitulatie van de Duitse strijdkrachten in hotel De Wereld in Wageningen - of hij die palen nu weg mocht halen. Het antwoord was nee. Maar hij deed het toch. Dat kostte hem het leven: de wachtpost schoot hem dood.
Bron: NHD