Jantje Cas, Bakkums grootste kwisdeelnemer
Deel 2 Biografie
Zoals gezegd, door het winnen van een radio bij Zo Moeder, zo zoon op televisie, was de fascinatie voor muziek en radio geboren. Nu brak de tijd aan van het deelnemen aan radiospelletjes. Allereerst op Radio Veronica, die bestond nog nét als piratenstation. Iedere woensdag presenteerde Rob Out een uurtje Muziek Expres, natuurlijk gesponsord door het tienerblad met dezelfde naam. In die quiz liet hij 5 hits tegelijk door elkaar heen horen. Er waren 3 prijzen beschikbaar voor diegenen die ze allemaal wisten te herkennen. Jantje was dus de enige, die ze allemaal goed had en hij won dus alle 3 prijzen !

Er zouden nog meer radiospelletjes komen: Het legendarische “Geen ja, geen nee” met Elles Berger en Joop Smits bijvoorbeeld. Jantje wist het beter ervan af te brengen dan de andere kandidaat en won. Hierbij vond hij wel een nieuw woord uit, nl. “Nuhh...” wat Elles en Joop flink aan het lachen bracht. Ook Vara’s zoekplaatje was hij te horen. Aan de hand van een cryptische omschrijving moest je de titel van een plaat en de naam van de artiest zien te raden. De opgave was: Op het eiland wordt een genegenheidsverklaring voor geld van de hand gedaan. Jantje wist de oplossing: “Chanson d’amour” van the Manhattan Transfer. Tussendoor was hij nog een paar keer te horen bij de KRO, o.a. bij Theo Stokkink in zijn programma en in de Noen Show, die toen werd gepresenteerd door een piepjonge Robert Ten Brink. Hierin won hij 3 km. toiletpapier ! (met de KRO is afgesproken dat hij hiervoor een platenbon kreeg !) In 1978 werd Jantje uitgenodigd in Hilversum bij Klaas Vaak (Tom Mulder) om mee te doen aan het spelletje “Hoe vaker, hoe beter” In dit spelletje moesten 3 kandidaten zoveel mogelijk vragen over popmuziek beantwoorden. Degene, die de meeste vragen goed had, ging met een mooie draagbare radiocassetterecorder naar huis. Jantje won natuurlijk. Samen met zijn jongere broer Siem ging hij diverse vrijdagavonden naar Hilversum om de live televisie-avonden van de VARA (Zomaar een zomeravond) bij te wonen en stonden ze na afloop gezellig een biertje te drinken met o.a. Koos Postema.
In de jaren ’80 deed Jantje mee aan de Nederlandse voorronde van de Europese Popkwis, die live werd uitgezonden op de Nederlandse radio en werd gepresenteerd door Willem van Beusekom. Hij eindigde op de 3e plaats en mocht dus niet naar Kopenhagen voor de internationale wedstrijd. Wel hield hij aan Willem van Beusekom hier een goede kennis aan over. Het prijzenwinnen ging echter gewoon door. Regelmatig won hij puzzels, maar ook in slagzinnen raakte hij bedreven. Hij won de hoofdprijs met een slagzin voor Daalderop boilers en kreeg een VIP behandeling op het bedrijf, ontving daar een gouden horloge en kwam op de voorpagina van het Daalderop krantje. Voor Gilette scheermesjes greep hij nét naast de 1e prijs: een reis naar Mexico. Het werd de 2e prijs: een trainingspak van Cruyff Sport. De slagzin moest gaan over sport en Gilette. Zijn inzending was: Na het sporten zegt mijn moppie: “Wat heb jij toch een lekker glad Gilette koppie !” Zo rolde hij door de jaren ’80 heen en belanden we inmiddels in 1991. Hij was inmiddels een verwoed verzamelaar geworden van dingen die met het songfestival te maken hebben en hij vroeg aan Willem van Beusekom of hij niet een keertje mee mocht gaan met de NOS ploeg om het gebeuren van dichtbij mee te maken. Nederland deed niet mee in 1991 vanwege de Dodenherdenking op 4 mei en er was dus geen officiele delegatie. De NOS mocht echter wel een aantal mensen heensturen en Jan mocht mee en samen met Willem van Beusekom waren ze de enige Nederlanders in Rome. Omdat Clouseau meedeed voor België, kwam er later die week nog wel veel pers uit Nederland over. Jantje keek zijn ogen uit, maar legde moeiteloos contact met veel songfestivalcoryfeeën uit de diverse landen. Hij knoopte vriendschapsbanden aan met het zingende duo voor Malta en bezocht ze later dat jaar op het eiland zelf. Ook bracht hij de Maltezers in contact met de Nederlandse Stichting Conamus voor eventuele deelname aan het Holland Casino Scheveningen Songfestival.
Diverse jaren ging hij daarna mee met de delegatie en maakte contact met John de Mol Sr. (toen nog directeur van Conamus), Harry van Hoof (de dirigent) en later Dick Bakker, en de artiesten, zoals Humphrey Campbell, Ruth Jacott, Franklin Brown en Maxine, Mrs. Einstein en Edsilia Rombley. Diverse malen was hij te zien op televisie als zg. “Expert” o.a. bij Koffietijd op RTL bij Hans en Mireille in 1994, bij Shownieuws van Albert Verlinde, bij Jeroen Pauw op Veronica Nieuwsradio in 1996, en bij de diverse songfestivaljournaals van Tim Dekker van de NOS. Hij ging nooit met artiesten op de foto, maar voor eentje maakte hij een uitzondering: de Portugese fadozangeres Dulce Pontes, die in 1991 meedeed en later wereldberoemd is geworden met Cancao do Mar. Na 1998 hield hij het voor gezien. Het songfestival is namelijk net een circus: ieder jaar ergens anders, maar steeds hetzelfde gedoe: repetities, persconferenties, feestjes, recepties, etc. etc. Erg leuk, maar het moest altijd wel uit eigen zak betaald worden en de NOS koos nooit de goedkoopste hotels uit ! Toch had hij het niet willen missen.
Terug naar de spelletjes. In 1993 was het weer raak ! Met een bus vol supporters vertrok men naar Aalsmeer voor Jantjes’ deelname aan Het rad van Fortuin. Van de 3 deelnemers wist Jantje te winnen en hij moest door voor de keuken. Alleen nog even het woord raden. Dat woord (Stadskanaal) zag hij niet en hij mocht terugkomen in de volgende uitzending, die direct daarna opgenomen werd. Nu werd zijn overwinning door een oneerlijkheid van de supporters van een andere kandidaat hem door de neus geboord, anders had hij opnieuw gewonnen. Toch had hij in die 2 uitzendingen voor meer dan 7.500 gulden aan prijzen gewonnen ! De opnames vonden in mei plaats en werden in oktober pas uitgezonden, maar toen had hij alle prijzen al lang binnen !
Vlak daarna deed hij mee aan het radiospelletje “50 pop of een envelop” bij de TROS op radio 2. Men had gehoord van zijn songfestivalhobby en daarom moest hij drie vragen over het songfestival beantwoorden. Natuurlijk waren alle 3 antwoorden correct en mocht hij een getal onder de 100 noemen. Dat werd nr. 99 en de daarbijbehorende prijs was een complete zonnebank !!! Deze heeft een mooie plek gekregen bij Jeanet en Jantje op zolder !!!!
In 2001 werd hij opgeroepen voor een voorselectie van Get the Picture. Net als voor “Het Rad” had hij zich daar helemaal niet voor opgegeven, maar werd dat door familieleden gedaan. De voorselectie verliep voorspoedig en zo verscheen hij als kandidaat bij Paula Udondek, een bijzonder sympathieke presentatrice. Hij won de aflevering niet, maar mocht zijn gewonnen prijzengeld (310 gulden) wel incasseren. Zijn tegenstandster won, maar raadde in de finale niet de foto en haar geld verdween in de jackpot en zij mocht de volgende dag terugkomen. Daar verloor zij echter met maar 150 gulden, zodat Jantje zichzelf toch nog “winnaar” voelde.
In 2002 gaf zijn nichtje Desiree Castricum zich op om
mee te doen aan RTL Puzzeltijd. Ze werd door RTL benaderd, maar was nog te
jong (12 jaar) om op televisie mee te doen aan de quiz. Ze vroeg daarom aan
RTL of haar “Ome Jan” dan mee mocht doen. Dat was goed. En daar stond Jantje
dus weer in Aalsmeer ! Hij moest 2 tegenstanders wegwerken en deed dat met
veel verve. In het finalespel werd hij zelfs door de presentatrice Stella (Goemans)
nog geholpen ook en zodoende kon hij 4000 euro bruto prijzengeld (3000 euro
netto) incasseren ! 2 maanden later werden de diverse winnaars van dit
programma opnieuw uitgenodigd in de studio om het tegen elkaar op te nemen.
Helaas wist hij deze uitzending, gepresenteerd door Kim Lian van der Meij,
niet te winnen. In 2004 zag hij een nieuw spelletje op TV: That’s the
question. Voor het eerst gaf hij zichzelf hiervoor op, via een emailtje naar
Stokvis Produkties. Hij rolde glansrijk door de voorselectie en in december
2004 vond de opname plaats. De uitzending was op woensdag 17 januari 2005.
Helaas won hij deze uitzending niet, maar zijn uit Assendelft afkomstige
tegenspeelster was de overwinning van harte gegund. Weer een
televisie-ervaring erbij.
Staat er nog iets op stapel ? Nee, voorlopig niet, aldus Jantje.

Jantje Cas, Bakkums grootste kwisdeelnemer
Deel 1 Biografie
Geboren op 28-1-1957. (Zo, laat de kaartjes maar komen
in januari, Jantjes tekst)
Zijn moeder vond hem altijd al een "parmantig" ventje. Hij droeg zelfs
zo'n "vlinder" dasje tijdens de 60-er jaren. Zijn "vrienden" in zijn
jeugd waren Ben Scheerman (van Piet en Nel van het Duintje) en Jos Duijn
van de Bakkummerstraat. Afwisselend trok hij met beiden op. Iedere
maandagavond ging hij bij Ben Scheerman Toppop kijken op de AVRO
maandagavond. Zij hadden een grootbeeld kleurentelevisie. Daarna kwam
altijd Peyton Place en zat moeder Nel tranen met tuiten te huilen
vanwege die verwikkelingen in dat dorp. (Castricum werd later het
Nederlandse Peyton Place genoemd). Met Jos, wiens vader ooit een
bakkerszaak had in de Bakkummerstraat (naast Bleeker), speelden ze veel
in de ouwe bakkerij, nadat vader Cees Duijn de zaak had opgegeven en op
de Hoogovens ging werken. Ze hadden in die bakkerij ooit zelfs een
toneelstuk opgevoerd voor alle kinderen van de Bakkummerstraat, samen
met Greetje Borst (de huidige Greet Verkleedt) en Thea de Groot, de
droom van iedere jongen toen. Het was een geïmproviseerd stuk dus ze
waren hun tijd ver vooruit, met een koning, een prins, een prinses en
een heks, ze hadden niks gerepeteerd ,en de kinderen vonden het prachtig.
Ze zaten toen in de 6e klas. Samen met Jos hebben ze zelfs in een soort
poppenkast een "televisieshow" gemaakt voor de Cuneraschool. Compleet
met nieuws, reclames, etc. etc. Jos is, naast welzijnswerker, ook later
echt het theater ingegaan en werd lid van het cabaretgezelschap "Drie
Männer am Frühstuck". Op 15-jarige leeftijd was Jantje al te zien op
televisie bij "Zo Moeder, Zo Zoon". De opnames vonden plaats in de
kerstvakantie van 1971, Jantje was nog 14 jaar, maar bijna 15. Bij de
voorselecties moesten alle 4 moeders een zoon meenemen en ze moesten
zich verzamelen in het Domhotel in Utrecht. De eerste zoon (een broekie
nog !) stelde zich voor: Hallo, ik ben Arie, 14 jaar en... (productieteam:
"stop stop maar, jij bent nog veel te jong !") Daarna was Jantje aan de
beurt en zei zelfverzekerd: "Hallo, ik ben Jan en ik ben 15 jaar (hij
loog dus, want hij was ook nog 14) en mijn hobbies zijn... Afijn de
selectiecommissie was overrompeld. Jantje was op TV en dat werd een
sensatie ! Het was de 40e uitzending en het hele land mocht meeraden wie
nu zijn moeder was. Jantje kon daarna geen winkel meer inlopen, de
invloied van TV, mensen wilden hem constant aanraken... beuhh
allemaal van die huisvrouwen in een groentezaak in de Anna
Paulownastraat ! Alle schoolgenoten op het plein van de Henricus Mavo
kwamen ook op hem af ! Toch wel traumatiserend voor een jong van 14 jaar.
Zijn prijs na die uitzending ? Een transistorradio ! Hij heeft er nog
jarenlang 's avonds mee naar Radio Luxembourg liggen luisteren in zijn
bed met het bijgeleverde oordopje. Ach ja, mijn liefde voor de radio is
ermee geboren.
